Αρχική Πρόσωπα Φρανσουάζ Αρντί, ένας εθνικός θησαυρός της Γαλλίας και το σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής

Φρανσουάζ Αρντί, ένας εθνικός θησαυρός της Γαλλίας και το σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής

από την Λουκία Μητσάκου

Εάν αγαπάς την γαλλική μουσική, αποκλείεται να μην γνωρίζεις την Φρανσουάζ Αρντί. Η Françoise Hardy δεν είναι απλώς μια τραγουδίστρια. Είναι το σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής και σύμβολο για τη Γαλλία την ίδια. Είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός και μία από τους πιο διάσημους καλλιτέχνες της δεκαετίας του 60. Είναι χαρακτηριστική εκπρόσωπος της γαλλικής μουσικής (γιέ γιέ). Η μουσική γιέ- γιέ, είναι ένα στυλ ποπ μουσικής προερχόμενο από Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Ο όρος γιέ- γιέ προέρχεται από το αγγλικό “yeah! yeah!”, που έγινε γνωστό από διάφορα συγκροτήματα και κυρίως από τους Μπιτλς. 

Η Αρντί είναι διαχρονική και με μια μελαγχολική φωνή που μπορεί να τραβήξει ακόμα και τα πιο αδιάφορα αυτιά. Ποιος δεν έχει νιώσει ένα μείγμα μελαγχολίας, νοσταλγίας, γαλήνης και ελπίδας ακούγοντας το “Mon amie la rose’’ και το “Parlez- moi de lui’; 

Η Γαλλίδα τραγουδίστρια Φρανσουάζ Αρντί έχει γράψει η ίδια τα περισσότερα από τα τραγούδια της, αυτά τα υπέροχα μελαγχολικά γαλλικά τραγούδια. Η ίδια έχει πει: «Δεν βλέπω τον εαυτό μου ως ένα ιδιαιτέρως θλιμμένο άτομο. Όταν γράφω, πάντα έρχεται πρώτα η μελωδία και απλώς τυχαίνει οι πιο όμορφες μελωδίες να είναι λυπητερές. Και ο στίχος ακολουθεί τη διάθεση της μελωδίας». 

H Francoise Hardy στα γυρίσματα της ταινίας ‘Grand Prix’ φορώντας το κράνος του συμπρωταγωνιστή της, James Garner, 1966.
Φωτογραφία: François Gragnon/ Getty Images

Έχει εμπνεύσει καλλιτέχνες όπως ο Μπομπ Ντίλαν και ο Μικ Τζάγκερ και έχει υπάρξει και μούσα του Yves Saint Laurent. Ο Mick Jagger έχει πει για την Φρανσουάζ Αρντί ότι είναι «η ιδανική γυναίκα». Ο Bob Dylan έγραψε για εκείνη ένα ποίημα με τίτλο “Some other kinds of songs”, που βρίσκεται στο άλμπουμ “Another Side of Bob Dylan’’ του 1964. Ο ίδιος αρνήθηκε να επιστρέψει στην σκηνή στην συναυλία του στο Olympia στις 25/5/1966, εάν δεν τον επισκεπτόταν εκείνη στα παρασκήνια. Στο εξώφυλλο του άλμπουμ του Another Side of Bob Dylan, ο ίδιος έγραψε τα εξής:

for françoise hardy
at the seine’s edge
a giant shadow
of notre dame
seeks t’ grab my foot
sorbonne students
whirl by on thin bicycles
swirlin’ lifelike colors of leather spin
the breeze yawns food
far from the bellies
of erhard meetin’ johnson
piles of lovers
fishing
kissing
lay themselves on their books. boats.
old men
clothed in curly mustaches
float on the benches
blankets of tourists
in bright red nylon shirts
with straw hats of ambassadors 

Η Φρανσουάζ Αρντί και ο Μπομπ Ντίλαν στα παρασκήνια στο Olympia στο Παρίσι, 1966

Φωτογραφία: Reg Lancaster/ Getty Images

Πώς έγινε διάσημη; Τous les garçons et les filles

Ένα από τα πιο διάσημα τραγούδια της είναι το “Tous les garçons et les filles” (Όλα τα αγόρια και τα κορίτσια), το οποίο έγινε πάρα πολύ μεγάλη επιτυχία και πούλησε σχεδόν 2 εκατομμύρια αντίτυπα. 

Στις 30 Οκτωβρίου 1962, την ώρα που η Γαλλία περίμενε να παρακολουθήσει στην τηλεόραση τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, γίνεται ένα μουσικό διάλειμμα. Μια 18χρονη εμφανίζεται και ερμηνεύει το “Τous les garçons et les filles’’. Από τότε, η Γαλλία αλλά -και όλος ο υπόλοιπος κόσμος- δεν την ξέχασε ποτέ. Η επιτυχία του τραγουδιού αυτού ήταν πρωτοφανής.

Φήμες λένε πως της Αρντί δεν της άρεσε το συγκεκριμένο τραγούδι γιατί έλεγε πως «ηχογραφήθηκε πάρα πολύ γρήγορα, μέσα σε τρεις μόλις ώρες και με τους τέσσερις χειρότερους μουσικούς του Παρισιού». Η Φρανσουάζ Αρντί ηχογράφησε αυτό το τραγούδι και στα αγγλικά με το όνομα Find me a boy αλλά και στα ιταλικά και στα γερμανικά. 

Φωτογραφία: © Jean-Marie Périer

Πρόκειται για ένα τραγούδι για μία κοπέλα που δεν έχει γνωρίσει τον έρωτα και βλέπει παντού ζευγάρια ενώ αυτή είναι μόνη. Μετέφρασα το τραγούδι για να το απολαύσουμε ακόμα περισσότερο:

«Όλα τα αγόρια και τα κορίτσια της ηλικίας μου περπατούν δύο- δύο στο δρόμο. Όλα τα αγόρια και τα κορίτσια της ηλικίας μου ξέρουν καλά τι σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος. Με μάτια που κοιτιούνται και χέρια που κρατιούνται, ερωτεύονται χωρίς να φοβούνται το αύριο. Ναι, αλλά εγώ περπατάω μόνη στους δρόμους, με πονεμένη ψυχή. Ναι, αλλά εγώ είμαι μόνη, επειδή κανείς δεν με αγαπάει. Οι μέρες μου, όπως και οι νύχτες μου, είναι ολόιδιες. Χωρίς χαρές και γεμάτες προβλήματα. Κανείς δεν ψιθυρίζει “σ’ αγαπώ’’ στο αυτί μου. Όλα τα αγόρια και τα κορίτσια της ηλικίας μου κάνουν μαζί σχέδια για το μέλλον. Όλα τα αγόρια και τα κορίτσια της ηλικίας μου ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει να αγαπάς.»

Η Φρανσουάζ Αρντί στο Λονδίνο το 1968. «Γνώριζα καλά πως ο Βρετανικός Τύπος ενδιαφερόταν περισσότερο για την εμφάνισή μου παρά για τα τραγούδια μου» , είπε αργότερα.
David Redfern/Redferns, via Getty Images

Η ίδια είχε δηλώσει αργότερα για την πρωτοφανή επιτυχία του τραγουδιού για τα μουσικά δεδομένα: «Είμαι ευγνώμων, αλλά έχω βαρεθεί και λίγο. Είναι το πιο διάσημο τραγούδι μου και δεν είχα ποτέ ξανά τόσο μεγάλη επιτυχία όση είχα με αυτό το τραγούδι, αλλά δεν είναι το καλύτερο τραγούδι μου. Σε καμία περίπτωση».

Μεταξύ μας, αυτό είναι αλήθεια. Έχει γράψει πολλά υπέροχα τραγούδια από τότε- ίσως πολύ πιο όμορφα. Παρόλα αυτά, πάντα θα ακούμε και θα αγαπάμε το  “Τous les garçons et les filles’’. 

Η Φρανσουάζ Αρντί το 1968. Φωτογραφία: © Tony Evans/Getty Images

Μετά την επιτυχία του τραγουδιού, η Φρανσουάζ Αρντί ηχογράφησε σε πολλές γλώσσες, έκανε περιοδείες στην Ευρώπη και εκπροσώπησε την γαλλική σκηνή ye- ye παντού. Με τη βοήθεια του φωτογράφου Jean-Marie Périer, άρχισε τις φωτογραφίσεις και έγινε πολύ γρήγορα fashion icon. 

Το 1963 πήγε στη Γιουροβίζιον και εκπρόσωπησε το Μονακό με το τραγούδι “L’amour s’en va” και κατέκτησε την πέμπτη θέση. 

Η Φρανσουάζ Αρντί στο Brands Hatch στα γυρίσματα της ταινίας του John Frankenheimer Grand Prix (1966). 
Φωτογραφία: Victor Blackman

Φωτογραφία: Sam Falk για τους New York Times


«Είναι ο καιρός του έρωτα, ο καιρών των φίλων και της περιπέτειας»

Η Φρανσουάζ Αρντί και ο Ζακ Ντιτρόν: Μια ιστορία αγάπης

Η Françoise Hardy γνώρισε το 1965 τον διάσημο Γάλλο τραγουδιστή Jacques Dutronc, άρχισαν τη σχέση τους το 1967 και παντρεύτηκαν το 1981. Το 1973 απέκτησαν ένα γιο: τον Thomas Dutronc (επίσης τραγουδιστής). Ένα χρόνο μετά τη γέννηση του γιου τους, αρχίζουν να ζουν μαζί για πρώτη φορά. Ο Ντιτρόν συνεχίζει να κρατάει την ανεξαρτησία του, όπως έκανε όλα τα χρόνια της σχέσης τους και μένουν σε διαφορετικούς ορόφους. Χωρίζουν το 1988. Δεν πήραν ποτέ διαζύγιο. Εκείνος μένει στην Κορσική, εκείνη στο Παρίσι. 

Φωτογραφία: © AFP

Για τα χρόνια που δεν έμεναν μαζί και βρίσκονταν δύο ή τέσσερις φορές το μήνα, η Αρντί έχει δηλώσει: «Ήταν πολύ δύσκολο να το ζει κανείς. Ένιωθα ένα αίσθημα εξάρτησης από εκείνον». Αρκετά χρόνια μετά, θα ήταν εκείνη που θα αποφάσιζε τελικά να θέσει τέλος στη σχέση τους.

Φωτογραφία: © Getty Images

Οι γαλλικές εφημερίδες αφιέρωσαν πολλές σελίδες στη σχέση του Ντιτρόν με τη Ρόμι Σνάιντερ. Η Αρντί γνωρίζει για αυτή τη σχέση αλλά δεν χωρίζει. Στην αυτοβιογραφία της με τον τίτλο “Le desespoir des singes et autres bagatelles” (Η απελπισία των πιθήκων και άλλα μικροπράγματα) περιγράφει τις απιστίες του συζύγου της και μιλάει για λάθη, για δικές της ανασφάλειες, για το πόσο ευάλωτος γίνεται κανείς όταν είναι ερωτευμένος.

Ο Jacques Dutronc, η Françoise Hardy και ο Michel Polnareff στος 30 Ιανουαρίου 1967 στο Βερολίνο. Φωτογραφία: © DPA/ABACA

Η Αρντί και ο Ντιτρόν είναι πλέον σε διάσταση αλλά παρέμειναν πολύ κοντά όλα αυτά τα χρόνια και ακόμα και σήμερα θεωρούνται ένα από τα πιο θρυλικά ζευγάρια της Γαλλίας. Ποτέ δεν σταμάτησαν να επικοινωνούν και πολλές φορές βρίσκονται στην Κορσική. «Στην ηλικία που είμαστε, με τα προβλήματα υγείας μας και τον λιγοστό χρόνο που μας μένει να ζήσουμε, δεν είναι ώρα να γκρεμίζουμε γέφυρες», είπε εκείνη. 

H Françoise Hardy είπε σε συνέντευξή της στο περιοδικό Figaro τα εξής: «Όταν έχεις ζήσει με κάποιον τα καλύτερα χρόνια της ζωής σου, δημιουργείται μια σύνδεση άφθαρτη, που δεν χαλάει. Είναι ακόμα ο άντρας της ζωής μου. Από μακριά. Όταν παραλίγο να πεθάνω, ξέρω ότι είπε ότι είμαι η γυναίκα της ζωής του». 

Η Françoise Hardy και ο Jacques Dutronc στις 26 Μαΐου 1984 / Φωτογραφία: © Getty Images

Τι εννοούσε; Τον Μάρτιο του 2015 αρρώστησε βαριά, ήταν σε πολύ σοβαρή κατάσταση και κόντεψε να πεθάνει αλλά μετά από δύο χρόνια ανέκτησε τις δυνάμεις της και άρχισε να ηχογραφεί και πάλι. 

Σε συνέντευξή της τον Ιούνιο του 2018  είπε:

«Φοβάμαι τον θάνατο αλλά δεν μου προκαλεί θλίψη, γιατί για εμένα ο θάνατος είναι μόνο ο θάνατος του σώματος. Είμαι σίγουρη πως μένει αυτή η σύνδεση ανάμεσα στην ψυχή και τους ανθρώπους που αγαπάς». Επίσης είπε: «Το σώμα μου είναι πολύ γερασμένο αλλά στο μυαλό μου είμαι ακόμα πολύ νέα». 

Φωτογραφία: Ed Alcock για τους New York Times

Είπε την ίδια εποχή και τα εξής:
«Στην ηλικία μου- είμαι ήδη 74- θυμάμαι όλες τις καλές στιγμές που έζησα. Φυσικά τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου ήταν με τον άντρα μου και τον γιο μου. Η γέννησή του, για παράδειγμα και η αγάπη μεταξύ μας ήταν τα καλύτερα πράγματα που μου συνέβησαν στην προσωπική μου ζωή και τα θυμάμαι αρκετά συχνά και, φυσικά, νιώθω νοσταλγία». 

Από πολλούς η Αρντί θεωρείται ένα πολύ ντροπαλό και εσωστρεφές άτομο. Ασχολήθηκε πολύ με την αστρολογία.  Μένει ακόμα στο Παρίσι και ποτέ δεν χάθηκε από την επικαιρότητα.

Φωτογραφία: Michael Ochs/ Getty Images

Πρόσφατη δισκογραφία της Φρανσουάζ Αρντί:

Έχει βγάλει 28 άλμπουμ και έχει τραγουδήσει εκτός από τα γαλλικά και σε πολλές άλλες γλώσσες. Από τα πιο πρόσφατα έργα της, θα ξεχωρίσω το άλμπουμ με όνομα “Ρarentheses” του 2006. Είναι ένα δίσκος με απαλό ύφος και έχει ένα υπέροχο ντουέτο με τον Alain Delon με το όνομα “Modern Style”, που πραγματικά δεν μπορώ να σταματήσω να ακούω.  «Η ζωή είναι φτιαγμένη από κομμάτια που δεν ενώνονται», μας τραγουδάει εκείνη με τον Αλέν Ντελόν.

Το τελευταίο της άλμπουμ βγήκε το 2018, ενώ εκείνη ήταν ήδη 74,  με το όνομα “Personne d’ autre’’, με ύφος γαλλικής μπαλάντας (της παλιάς, της γνωστής, της αξεπέραστης γαλλικής μπαλάντας). Αυτός ο τελευταίος δίσκος της είναι από τους δίσκους της με τις περισσότερες πωλήσεις. Υπέροχο και το τραγούδι με όνομα “L’ amour fou’’ από το ομώνυμο άλμπουμ του 2012, όταν εκείνη έκλεισε τα 50. Αυτά τα λίγα για την πρόσφατη δισκογραφία. 

Πήρε μέρος σε πολλές ταινίες και θεωρείται ακόμα και σήμερα έμπνευση για τον κόσμο της μουσικής αλλά και για τον κόσμο της μόδας, με το πολύ χαρακτηριστικό στυλ που έχει.

Φωτογραφία: Benoit Peverelli

Σε συνέντευξή της το 2018 είπε τα εξής:
«Καθόλη τη διάρκεια της ζωής μου, πάντα έγραφα για το ίδιο θέμα, γιατί τραγούδια, για εμένα, είναι τα ερωτικά τραγούδια, τα συναισθηματικά τραγούδια. Και το να ψάξω να βρω άλλον τρόπο να γράψω γι’ αυτό, είναι δύσκολο μετά από πενήντα χρόνια». Μιλώντας για την ζωή της, λέει πως η ζωή της μέχρι σήμερα ήταν «ευτυχισμένη και γεμάτη αγάπη». 

Για εμένα, η Françoise Hardy είναι από τις όμορφες γυναίκες που έχουν πατήσει το πόδι τους στη γη και από τις πιο όμορφες φωνές που έχω ακούσει. Το πανέμορφο, ντροπαλό κορίτσι με τα μακριά μαλλιά, τις αφέλειες και το δερμάτινο μπουφάν, το ίνδαλμα χιλιάδων ανθρώπων στον κόσμο, η Φρανσουάζ Αρντί, θα μείνει για πάντα αξέχαστη στην καρδιά όλων μας και συνεχίζει να δημιουργεί και να μας προσφέρει πανέμορφα τραγούδια.

Γεννήθηκε στις 17/1/1944 και μόλις έγινε 77 ετών, το ίδιο όμορφη με όταν την γνώρισε ο κόσμος στα 18 της. Μάλλον ακόμα πιο όμορφη από ποτέ. Και με την ίδια φωνή και ερμηνεία που μαγεύει. Μάλλον με ακόμα πιο γοητευτική φωνή τώρα. 

Η Αρντί ποτέ δεν ένιωσε άνετα με την ταμπέλα «είδωλο». Η ίδια έλεγε πως «είναι σαν να μιλάς για κάποιον άλλον, δεν είμαι εγώ. Νιώθω χαρούμενη όταν είμαι στο κρεβάτι μου, στο δωμάτιο μου με ένα καλό βιβλίο». Για εμάς, όμως, θα είναι πάντα είδωλο και σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής. 

H Φρανσουάζ Αρντί το 1965
Η Φρανσουάζ Αρντί σε κινηματογραφικό γύρισμα στον Exhibition Road στο Λονδίνο, 11 Οκτωβρίου 1965. Γυρίζει ένα αφιέρωμα μιας ώρας με όνομα: ” Françoise in London”, για να προβληθεί στην γαλλική τηλεόραση τα Χριστούγεννα. Φωτογραφία: Doreen Spooner.

Υπάρχουν τόσα όνειρα πέρα από τις νύχτες μας και τόση λιακάδα πίσω από τους γκρίζους τοίχους μας. Αλλά δεν μπορούμε να τα δούμε όταν μένουμε σπίτι. Υπάρχει τόσος ουρανός πάνω από τη στέγη μας. Είναι η πόρτα τόσο παλιά που δεν μπορεί να ανοίξει ή μένουμε στο σπίτι γιατί φοβόμαστε ότι θα αρπάξουμε κανένα κρύωμα;  – Françoise Hardy

Η Φρανσουάζ Αρντί στο Άμστερνταμ τον Δεκέμβριο 1969. Φωτογραφία: Evers, Joost / Anefo

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα αφιερώματα σε καλλιτέχνες κάθε είδους εδώ


Εάν σας άρεσε αυτό το άρθρο, θα χαρώ πολύ εάν το μοιραστείτε με άλλους που θεωρείτε πως μπορεί να τους ενδιαφέρει ή εάν το μοιραστείτε στον τοίχο σας στο Facebook ή μέσω άλλων social media με μία κοινοποίηση/share.

Επίσης, θα χαρώ πολύ να μου λέτε σχόλια και εντυπώσεις κάθε φορά που διαβάζετε κάτι.


Το επόμενο μήνυμα απευθύνεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ σε ιδιοκτήτες και διαχειριστές άλλων sites (και όχι σε απλούς χρήστες social media):

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους αυτού σε άλλο site/blog (το γνωστό μας copy paste) χωρίς την έγγραφη άδεια του loukini.gr (Λουκία Μητσάκου).


Η Φρανσουάζ Αρντί το 1969 στο Isle of Wight Music Festival/ Φωτογραφία: © Getty Images
Daily Express/Hulton Archive/Getty Images
Φωτογραφία: © Nico van der Stam
Φωτογραφία: Benoit Peverelli
Salvador Dalì – Francoise Hardy – Φωτογραφία: Jean-Marie Perier – 1968

Μπορεί να σε ενδιαφέρει κι αυτό

Άφησε ένα σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

4 Σχόλια

Αντώνης Ψαρρός 18/01/2021 - 16:38

Εξαιρετικό το άρθρο, πλήρως κατατοπιστικό με τα βιογραφικά αποσπάσματα από την ζωής της Φρανσουάζ Αρντί και τις δισκογραφικές επιτυχίες της, ιδιαίτερα γιά όσους ανήκουν σε νεότερες γενιές η και σε άλλους, που την γνώριζαν μόνο κατ’ όνομα.
Ευχαριστούμε Λουκία!!!

Απάντηση
Λουκία Μητσάκου 18/01/2021 - 20:41

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Αντώνη μου για τα καλά σου λόγια!Και χρόνια πολλά για τη γιορτή σου!

Απάντηση
ΜΑΡΙΑ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ 18/01/2021 - 15:38

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ!!!

Απάντηση
Λουκία Μητσάκου 18/01/2021 - 20:41

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια Μαρία μου!

Απάντηση

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.