Home Λόγια και λόγοι Μεγάλωσα πια
megalwsapia-loukini1

Μεγάλωσα πια. Δε χάνω χρόνο δίνοντας εκατοντάδες δεύτερες ευκαιρίες σε ανθρώπους. Ξέρω πλέον καλά πως όποιος αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία, σπάνια θα τη χρειαστεί.

Μεγάλωσα και δεν έχω υπομονή να μαντεύω όσα δε μου λες. Βαρέθηκα να μαντεύω. Θέλω να τα ακούσω και θέλω να τα δω.

Μεγάλωσα και θέλω δίπλα μου μόνο ανθρώπους αληθινούς. Ανθρώπους που λένε αυτό που σκέφτονται και που σκέφτονται στ’ αλήθεια αυτό που λένε. Θέλω δίπλα μου μόνο ανθρώπους καθαρούς και διάφανους.

Η μοναξιά δε με φοβίζει, όπως με φόβιζε παλιότερα. Περνάω καλά με τον εαυτό μου και έχω πλέον συνειδητοποιήσει πως είμαι καλύτερα μόνη μου παρά με κακή παρέα.

Τους ανθρώπους πλέον δεν τους ξεχωρίζω από τα λόγια και τις υποσχέσεις- τους ξεχωρίζω από τα μάτια. Και εμπιστεύομαι επιτέλους την κρίση μου. Γιατί η πρώτη μου εντύπωση είναι συνήθως η σωστή. Πάντα ήταν. Τα μάτια δε λένε ψέματα. Αυτά εμπιστεύομαι.

Δε μου παίρνει πια ένα χρόνο ολόκληρο για να καταλάβω τι είναι και τι δεν είναι ένας άνθρωπος. Έμαθα να βλέπω, βλέπεις- όχι απλώς να κοιτάζω. Έμαθα να παρατηρώ και να μη χαραμίζω τον καιρό μου. Μου δόθηκε το δώρο του χρόνου.

Μεγάλωσα και ξέρω πλέον καλά πως ο άνθρωπος που κουτσομπολεύει τους πάντες σε εμένα, πίσω από την πλάτη μου θα κουτσομπολεύει και εμένα. Ο άνθρωπος που ζηλεύει και θέλει το κακό του άλλου -ακόμα και αν μου δείχνει πως είναι φίλος μου- θα ζηλεύει και θα θέλει και το κακό το δικό μου. Καταλαβαίνω πολύ περισσότερα πράγματα για έναν άνθρωπο από τον τρόπο που μιλάει εκείνος για τους άλλους παρά από τον τρόπο που μιλάνε οι άλλοι για εκείνον. Δεν ακούω τι λένε οι άλλοι. Ξέρω πλέον καλά πως ο άνθρωπος που πρόδωσε και συνεχίζει να προδίδει, θα προδώσει κάποια στιγμή και εμένα. Και αυτούς τους ανθρώπους τους έκανα πέρα. Και νιώθω πιο καθαρή και πιο ελαφριά από ποτέ.

Μεγάλωσα και θέλω δίπλα μου μόνο ανθρώπους που δε συμβιβάζονται με το άσχημο και το άδικο, που ονειρεύονται έναν κόσμο καλύτερο. Θέλω δίπλα μου μόνο ανθρώπους όμορφους. Από μέσα. Ανθρώπους που σκέφτονται και που μπορούμε να μιλήσουμε. Και ανθρώπους που μιλάμε χωρίς πολλά πολλά λόγια. Ανθρώπους που μπορώ να κάθομαι δίπλα τους σιωπηλή και να μην νιώθουμε την ανάγκη να γεμίσουμε τη σιωπή. Αλλά, όταν τη γεμίζουμε, μιλάμε στ’ αλήθεια.

Μεγάλωσα πια για τα «έλα μωρέ, δεν πειράζει». Πειράζει και παραπειράζει. Το είπαμε τόσες φορές αυτό το «δεν πειράζει» που πείραξε όλο μας το είναι. Και συνηθίσαμε να δεχόμαστε πράγματα που μας τρώνε από μέσα. Αλλά η ζωή είναι μικρή για να τη ζεις με καταστάσεις που πειράζουν και να παραμένεις σιωπηλός. Μεγάλωσα και σέβομαι πλέον πολύ τον εαυτό μου για να παραμένω σιωπηλή.

Δεν αντέχω πια τις ανούσιες σχέσεις, τις περιττές συζητήσεις και τις επιβεβλημένες επικοινωνίες. Δεν αντέχω να ακούω κούφια «σ’ αγαπώ», να βλέπω ψεύτικα χαμόγελα και να πιστεύω τα «δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα» που τα παρασέρνει ο χρόνος και τα παίρνει ο διάολος. Δεν αντέχω κούφιους ανθρώπους, νεκρούς από μέσα και βρώμικους που προσπαθούν με βρωμίσουν και εμένα. Δε βλέπω πια ανθρώπους που δε θέλω να δω, δε δουλεύω για ανθρώπους που δε σέβομαι και δεν πιστεύω στο κρυμμένο καλό των ανθρώπων που μου δείχνουν πάντα την κακή τους πλευρά. Θέλω μόνο τα ουσιαστικά. Και, κάπως έτσι, είμαι επιτέλους ελεύθερη.

Μεγάλωσα και έμαθα να αγαπώ σαν να υπάρχει αύριο. Γιατί το «σαν να μην υπάρχει αύριο» είναι το μόνο εύκολο.

Στον έρωτα, ο Άλλος δεν είναι ούτε το απωθημένο μου ούτε το δεδομένο μου. Βρίσκω τη μέση λύση. Και σέβομαι την παρουσία και τη σταθερότητα. Αυτό που πολύς κόσμος βαριέται είναι αυτό που εμένα με ιντριγκάρει. Αν με κάνεις να νιώσω ασφάλεια, θα σου δώσω την περιπέτεια που χρειάζεσαι.

Έμαθα να αγαπώ τα αμοιβαία. Και να αγαπώ ανθρώπους που με αγαπούν. Και να σέβομαι ανθρώπους που με σέβονται. Ψάχνω όσους με ψάχνουν.

Μεγάλωσα και δε χρησιμοποιώ ποτέ υποκατάστατα. Σοκολάτας, ζάχαρης, ανθρώπων, σχέσεων.

Μεγάλωσα και λέω «Όλα ή τίποτα». Το «τίποτα» τίποτα δεν μπορεί να μου κάνει. Το «λίγο», όμως, με σκοτώνει.

Δεν έχω ανάγκη να με συμπαθούν όλοι ούτε να με θεωρούν όλοι όμορφη. Δεν έχω ανάγκη να κάνω πράγματα που δε θέλω για να ευχαριστήσω όλο τον κόσμο με τη συμπεριφορά μου. Δεν έχω ανάγκη να είμαι σε όλους συμπαθής. Δε θέλω να είμαι σε όλους συμπαθής. Με νοιάζει να μπορώ να σέβομαι εγώ τον εαυτό μου. Με νοιάζουν οι άνθρωποι που τους νοιάζω και εγώ. Αυτούς νοιάζομαι. Σε αυτούς θα δώσω τα πάντα.

Δεν στεναχωριέμαι πια στα γενέθλια, γιατί μεγάλωσα ακόμα ένα χρόνο και δεν πρόλαβα να κάνω όσα θα ήθελα. Στα γενέθλια χαίρομαι γιατί είναι ευλογία το να μεγαλώνεις. Συγκεκριμένα, είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί.

Μεγάλωσα και συνειδητοποίησα πως το δύσκολο δεν είναι να ξεχάσω το παρελθόν αλλά αυτό που είχα φανταστεί ως μέλλον. Και αυτό ακριβώς προσπαθώ να ξεχάσω. Και να φτιάξω ένα καινούριο. Ένα μέλλον που να μου ταιριάζει με όνειρα ολόδικά μου και όχι δανεικά, με όνειρα σημερινά και όχι ενός παλιού μου εαυτού. Μεγάλωσα και άλλαξα. Και άλλαξαν και τα όνειρά μου. Και σταμάτησα να μαζεύω παλιά μου όνειρα σαν ρακοσυλλέκτης. Έχω μόνο τα καινούρια μου όνειρα και τα αγαπώ και τα προσέχω και τα φροντίζω κάθε μέρα.

Συνειδητοποίησα πως πολλές φορές δεν μπορώ να αλλάξω τις καταστάσεις, όσο κι αν προσπαθώ. Τότε είναι που μπορώ να αλλάξω τον εαυτό μου. Και να γίνω μια καλύτερη εκδοχή του. Και αυτό ακριβώς προσπαθώ κάθε φορά. Συνειδητοποίησα πως δεν μπορώ να κάνω πάντα αυτό που θέλω. Έχω, όμως, επιλογή. Και έτσι, δεν κάνω ποτέ αυτό που δε θέλω.

Μεγάλωσα και είμαι επιτέλους ελεύθερη.


Εάν σας άρεσε αυτό το άρθρο, θα χαρώ πολύ εάν το μοιραστείτε με άλλους που θεωρείτε πως μπορεί να τους ενδιαφέρει ή εάν το μοιραστείτε στον τοίχο σας στο Facebook ή μέσω άλλων social media με μία κοινοποίηση/share.

Επίσης, θα χαρώ πολύ να μου λέτε σχόλια και εντυπώσεις κάθε φορά που διαβάζετε κάτι. 


Το επόμενο μήνυμα απευθύνεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ σε ιδιοκτήτες και διαχειριστές άλλων sites (και όχι σε απλούς χρήστες social media):

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους αυτού σε άλλο site/blog (το γνωστό μας copy paste) χωρίς την έγγραφη άδεια του loukini.gr (Λουκία Μητσάκου).


megalwsapia-loukini1

Illustration: Andrew Hem

 

Μπορεί να σε ενδιαφέρει κι αυτό

Leave a Comment

45 Σχόλια

Ria 16/10/2020 - 09:22

Αγαπητή Λουκία,

Το άρθρο σου πραγματικά περιγράφει την κάθε γυναίκα που πέρασε διαφορά και μπορεί τώρα με χαμόγελο να πει ότι επιβίωσε και είναι δυνατή. Δεν φοβάται να περάσει καλά και μόνη της. Μάθαμε να φοβόμαστε την μοναξιά και δεν πρέπει. Όπως λες και εσύ είναι καλύτερη από μια κακή παρέα που ίσως και να μας δηλητηριάζει. Εξαιρετικό άρθρο. Ευχαριστούμε.

Reply
Λουκία Μητσάκου 19/10/2020 - 16:42

Εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ για τα υπέροχα λόγια!

Reply
Λαμπης 10/05/2017 - 16:03

Εξαιρετικό και με μεγάλες αλήθειες….

Reply
Love 06/03/2017 - 03:00

Απλά σ´ευχαριστώ για αυτό το κείμενο!

Reply
Paliatsos 28/10/2016 - 17:54

Κάθε κείμενο σου έχει την δική του ταυτότητα, έχεις ροή στο λόγο σου και τάξη στις σκέψεις. Γράφεις ωραία, ζεστά και ελεύθερα, βάζεις σε λέξεις πολλές σκέψεις ανθρώπων, που μπορεί να μας πέρασαν αστραπιαία από το μυαλό αλλά ποτέ δεν δαμάσαμε ώστε να βγει κάτι τόσο ωραίο. Μπράβο!!

Reply
Amateur Photographer 26/09/2016 - 20:09

Πολύ καλό και πολύ αληθινό. Το θέμα είναι να έχουμε δίπλα μας ανθρώπους που μας νοιάζονται και μας σκέφτονται και όχι άτομα που τελικά στην πραγματικότητα θέλουν μόνο το κακό μας!!

Reply
Ηλιάνα 21/09/2016 - 09:31

Πρόσφατα ανακάλυψα αυτόν τον υπέροχο χώρο σκέψεων και συναισθημάτων. Συγχαρητήρια, έχεις καταπληκτική γραφή αλλά το πιο ουσιαστικό γράψεις ξεκάθαρα, βιωματικά και ειλικρινά. Εξωτερικεύεις σκέψεις και συναισθήματα που όλοι βιώνουμε με ένα τρόπο που όταν ο άλλος τα διαβάσει νιώθει δικαίωση και ασφάλεια οτι και κάποιος άλλος εκει έξω ζει και βιώνει τα ίδια. Και πάλι μπράβο!

Reply
leli 08/09/2016 - 17:35

σε ευχαριστω για τα δυνατα σου λογια!!! δεν μπορεις να φανταστεις ποσο βοηθησες να ολοκληρωσω το προσωπικο μου ψαξιμο ωστε να μπορεσω να προχωρησω!!!

Reply
MAGDA REDESI 09/08/2016 - 17:03

ΟΤΙ ΠΟΙΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ. ΜΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ!!!ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!!!

Reply
George 20/07/2016 - 15:44

Πραγματικά δεν πιστεύω ότι θα μπορούσα να το εκφράσω καλύτερα. Αν έγραφα σε ημερολόγιο, αυτά θα ήθελα να πω. Είναι σαν να μπήκες στο μυαλό μου και να άντλησες τις φράσεις από τις σκέψεις μου

Reply
Μεγάλωσα πια - Αντικλείδι 18/07/2016 - 22:29

[…]    Πηγή: loukini.gr […]

Reply
Μεγάλωσα πια - Αφύπνιση Συνείδησης 30/06/2016 - 07:34

[…] loukini.gr thessalonikiartsandculture.gr Photo artist: Esther […]

Reply
Voula voula 21/06/2016 - 23:33

Απλά υπέροχη!!! Εκφράζεις ακριβώς αυτό ακριβώς που νιώθω. Μεγαλωσα πια , αλλαξ α γιατί βαρεθηκα να δίνω την ψυχή μου σε ψεύτικους ανθρώπους που όταν βλέπουν το βλέμμα το καθαριο προσπαθούν να το σκοτώσουν. Μεγαλωσα πια αλλά είμαι εκείνο το παιδί που ήμουν πάντα, που συνεχίζει να πιστεύει στους ανθρώπους.

Reply
Κατια Ευσταθιου 21/06/2016 - 14:40

θα σου κάνω μήνυση
μπήκες παράνομα στο μυαλό μου και μου έκλεψες τις σκέψεις μου ……………

Reply
Or 31/05/2016 - 18:19

Ειναι πολυ ωραίο το κείμενο ,κρατώ το ότι το να μεγαλώνεις τελικά ειναι ότι καλύτερο ,παρόλα αυτά βγάζεις ένα θυμό

Reply
Λουκία Μητσάκου 02/06/2016 - 20:09

Ευχαριστώ πάρα πολύ. Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε! Δεν είχα σκοπό να βγάλω θυμό ούτε ένιωθα θυμό όταν το έγραφα. Ίσως, όμως, επειδή μαθαίνουμε όλοι από τα λάθη μας, να μένει πάντα μια πίκρα για αυτά που μας βοήθησαν να μάθουμε όσα μάθαμε.

Reply
Αναστασία Λ. 05/06/2016 - 15:51

Όχι, δεν μεγάλωσες πια… Γιατί δεν έμαθες ακόμα να διακρίνεις τη βαλίτσα που κουβαλάει ο άνθρωπος που θέλει το κακό σου, που σε ζηλεύει. Η κακή σου παρέα. Κρατάς την πίκρα γιατί, όχι, ακόμα δεν βλέπεις. Οφείλεις να το δεις και να χαμογελάσεις σε αυτό, για σένα.

Reply
Polis 30/05/2016 - 00:55

Εξαιρετικό!!! Και πολύ αληθινο

Reply
Λουκία Μητσάκου 02/06/2016 - 20:09

Ευχαριστώ πάρα πολύ!!!

Reply
Χριστινα Οδυσσεως 15/05/2016 - 16:14

Πόσο όμορφο είναι αλήθεια όταν φτάνει σε αυτό το σημείο ο ανθρωπος,να ξεσκαρταρη,να αποτιναξη από πάνω του όλους τους δήθεν, και τα “δεν πειραζη”,χαίρομαι που δεν είμαι μόνη μου με αυτό το σκεπτικό, ας με λένε δύσκολο άνθρωπο, απλά μεγάλωσα και έμαθα. ..σε ευχαριστώ Λουκια.

Reply
Λουκία Μητσάκου 02/06/2016 - 20:10

Εγώ ευχαριστώ πολύ για τα τόσο όμορφα λόγια!

Reply
κατερινα τσιλιλη 14/05/2016 - 14:41

πολυ ομορφο κειμενο

Reply
Λουκία Μητσάκου 14/05/2016 - 18:57

Ευχαριστώ πάρα πολύ!

Reply
Katerina 13/05/2016 - 21:11

Όλα αυτά είναι σε να τα έγραψα και εγώ. Ευχαριστώ που βρήκες τις λέξεις! Κάποια τα δουλεύω ακόμα.

Reply
Λουκία Μητσάκου 14/05/2016 - 18:58

Ευχαριστώ πάρα πολύ! Τι όμορφο αυτό που λες!

Reply
!! 12/05/2016 - 00:02

πολυ ομορφο κειμενο, συμφωνω στα περισσοτερα…μεγάλωσα για να ξεπουλιεμαι φτηνα και να σκορπιζομαι σε ξεπουλημενους φτηνους και σκορπιους ανθρωπους. θελω τους ανθωπους στη ριζα τους..τη ριζα αυτη που φτιαχνει και τη λεξη ανθρωπια. και τη σιωπη μου τη χαριζω σ αυτους που την αποκωδικοποιουν..οι αλλοι χρειαζονται μαλλον τις λεξεις!φωναχτα! που θα παει..θα μεγαλωσω κ αλλο κ θα μπορω να τους τις πεταξω! 😉

Reply
Λουκία Μητσάκου 14/05/2016 - 19:00

Ακριβώς αυτό! Πολύ σωστά τα λες!

Reply
Σέβη 11/05/2016 - 14:14

Συγκλονιστικό κείμενο…αντικατοπτρίζει τον εαυτό μου, το διαβάζω καθημερινά και έχω αποτυπώσει τη κάθε πρόταση ξεχωριστά…εξαιρετική γραφή Λουκία…πολύ ευαισθητος ο λόγος σου…σε ευχαριστώ τόσο πολύ που το μοιράστηκες μαζί μας…..<3

Reply
Λουκία Μητσάκου 14/05/2016 - 19:01

Εγώ ευχαριστώ για τα τόσο όμορφα λόγια! <3

Reply
Λαμπρινη 16/04/2016 - 04:25

Εξαιρετική αποσαφήνιση του είναι μου… Σε ευχαριστω για το υπέροχο άρθρο σου… Με συγκίνησε ο τρόπος που γράφεις… Τοσο ευρηματικός και συνάμα τοσο προσιτός… Εκανα εγγραφή οποτε τωρα δε θα χανω κανένα άρθρο σου!

Reply
Λουκία Μητσάκου 19/04/2016 - 03:13

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα τόσο όμορφα λόγια!

Reply
Σταυρος 28/03/2016 - 23:18

Οι σκεψεις σου φανερωνουν αληθειες που γνωρισες στη ζωη σου αλλα και οι νεοι θα κανουν τις καποιες αταξιες τους μεχρι να μαθουν…

Reply
Λουκία Μητσάκου 30/03/2016 - 03:07

Μα φυσικά! Εννοείται! Ο καθένας από τα δικά του μαθαίνει!

Reply
Clelia by Νεράιδες και Δράκοι 28/03/2016 - 10:32

Εξαιρετικό άρθρο! Με εκφράζει απόλυτα!

Reply
Λουκία Μητσάκου 28/03/2016 - 21:20

Ευχαριστώ πάρα πολύ! Χαίρομαι που συμφωνούμε!

Reply
Αθανασια 27/03/2016 - 13:36

Σε ευχαριστώ που ειπες οτι σκέφτομαι με τοσο ομορφα λογια

Reply
Λουκία Μητσάκου 27/03/2016 - 18:06

Κι εγώ σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Και χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!

Reply
Πηνελόπη 29/04/2016 - 09:27

Πολύ ωραίο καταπληκτικό. Μου άρεσε.

Reply
Καλλιόπη Αθανασιάδη 25/03/2016 - 23:13

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!!

Reply
Λουκία Μητσάκου 26/03/2016 - 17:57

Ευχαριστώ πολύ πολύ! 🙂

Reply
adonis 24/03/2016 - 11:42

Πολύ καλό το άρθρο σου,συμφωνώ απόλυτα,σ΄ευχαριστούμε για το μοίρασμα!!!

Reply
Λουκία Μητσάκου 26/03/2016 - 17:56

Ευχαριστώ πάρα πολύ!

Reply
Kalliope 23/03/2016 - 21:31

Μεγάλωσα και σε καταλαβαίνω απόλυτα,δεν είμαι τρελή ,δεν είμαι παράξενη ήμουν σίγουρη ….οι άλλοι αμφέβαλαν!

Reply
Λουκία Μητσάκου 26/03/2016 - 17:56

Είναι όμορφο να μεγαλώνεις 🙂

Reply

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.