Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
close
Ο Gabriel Garcia Marquez και ο έρωτας στα χρόνια της μοναξιάς
06/03/2016

Ο Gabriel Garcia Marquez και ο έρωτας στα χρόνια της μοναξιάς

Νιώθουν, άραγε, όλοι οι άνθρωποι μοναξιά; Τα συμπτώματα του ανεκπλήρωτου έρωτα είναι ίδια με τα συμπτώματα της χολέρας; Ένας έρωτας μπορεί να κρατήσει για πάντα; Ο Gabriel Garcia Marquez μας μίλησε για τα πιο σημαντικά θέματα στη ζωή, για αυτά που μας απασχολούν όλους και θα απασχολούν για πάντα την ανθρωπότητα: Για τον έρωτα, το θάνατο και τη μοναξιά.

Η ζωή του Gabriel Garcia Marquez σε 15 γεγονότα:

1.Γεννήθηκε στις 6/3/1927 στο χωριό Aracataca της Κολομβίας, όπου μεγάλωσε με τους παππούδες του. Ο παππούς του συνήθιζε να του λέει: «Δε φαντάζεσαι πόσο ζυγίζει ένας νεκρός άνθρωπος», προσπαθώντας να τον κάνει να καταλάβει το βάρος της συνείδησης, όταν σκοτώσεις κάποιον. Όταν πέθανε ο παππούς του, ο Marquez είπε: «Τίποτα άλλο σημαντικό δε μου έχει συμβεί ποτέ».

2. Το πλήρες όνομά του είναι Gabriel José de la Concordia García Márquez και είναι γνωστός, επίσης, ως Gabo ή Gabito (υποκοριστικό του Gabriel).

3. Ξεκίνησε την καριέρα του ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα El Universal στην Cartagena το 1948, σπουδάζοντας ταυτόχρονα Νομική στο Πανεπιστήμιο της Κολομβίας.

gabrielgarciamarquezloukini15
Ο Gabriel García Márquez στη Βαρκελώνη το 1991.
By Sally Soames/Camera Press/Redux.

4. Το 1955 εκδόθηκε το πρώτο μυθιστόρημά του με το όνομα «Τα Νεκρά Φύλλα» (La hojarasca), για το οποίο έψαχνε 7 χρόνια να βρει εκδότη.

5. Το 1958 παντρεύτηκε την Mercedes Barcha και έκαναν δύο γιους. Σύμφωνα με τον ίδιο, την πρώτη φορά που είδε τη Μερσέδες Μπάρτσα, αυτός ήταν δεκαέξι ετών κι εκείνη εννέα. Έμειναν μαζί σε όλη τους τη ζωή. Ο ίδιος έχει πει: «Το πρόβλημα με το γάμο είναι ότι τελειώνει κάθε νύχτα αφού το ζευγάρι κάνει έρωτα και πρέπει να ξαναχτιστεί κάθε πρωί πριν το πρωινό».

gabrielgarciamarquezloukini10

gabrielgarciamarquezloukini25

gabrielgarciamarquezloukini19
Ο Gabriel Garcia Marquez και η γυναίκα του, Mercedes. Havana,1987. Photo by: Helmut Newton
gabrielgarciamarquezloukini17
O Κολομβιανός Gabriel Garcia Marquez με τη γυναίκα του, Mercedes Barcha, κάθονται στο τρένο φτάνοντας στην πολη που γεννήθηκε εκείνος, την Aracataca, στις 30/5/2007. (Getty Images)

gabrielgarciamarquezloukini26

6. Μια μέρα, ενώ οδηγούσε με προορισμό το Ακαπούλκο με την οικογένειά του, του ήρθε μια ιδέα. Άλλαξε πορεία, ανακοίνωσε στην οικογένειά του πως οι διακοπές ακυρώνονται και γύρισε σπίτι για να γράψει. Συνέχισε να γράφει κάθε μέρα για 18 μήνες και πούλησε το αυτοκίνητό του για να μαζέψει λεφτά. Έτσι δημιουργήθηκε το έργο «Εκατό Χρόνια Μοναξιά», η ιστορία του οποίου διαδραματίζεται στην φανταστική πόλη Macondo της Κολομβίας. Όταν πήγε να ταχυδρομήσει τις 490 δακτυλογραφημένες σελίδες του μυθιστορήματος «Εκατό Χρόνια Μοναξιά»,  ο υπάλληλος του ταχυδρομείου του ζήτησε 82 πέσος, αλλά εκείνος είχε μόνο 50. Γι’ αυτό, αποφάσισε να ταχυδρομήσει μόνο τις μισές και να βάλει ενέχυρο συσκευές από το σπίτι του. Η γυναίκα του του είπε χαρακτηριστικά: «Γκάμπο, αυτό που μας λείπει τώρα είναι το βιβλίο να είναι χάλια». Το 1967 δημοσιεύτηκε το μυθιστόρημά του «Εκατό Χρόνια Μοναξιά», το οποίο τον καθιέρωσε ως έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας, καθώς αποκόμισε αμέσως διθυραμβικές κριτικές. Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος William Kennedy είπε χαρακτηριστικά για το εν λόγω έργο πως «είναι το πρώτο λογοτεχνικό έργο από τη Γένεση που θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικό να διαβαστεί από ολόκληρη την ανθρώπινη φυλή». Το εν λόγω βιβλίο έχει πουλήσει πάνω από 30.000.000 αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Μόνο η Βίβλος έχει πουλήσει περισσότερα αντίτυπα στην ισπανική γλώσσα από τα έργα του Gabriel Garcia Marquez.

gabrielgarciamarquezloukini2
O García Márquez με το βιβλίο του Εκατό Χρόνια Μοναξιά το 1975. Isabel Steva Hernandez (Colita)/Corbis

7. Διάσημος παραμένει ο καυγάς ανάμεσα στους μέχρι τότε καλούς φίλους Gabriel Garcia Marquez και Mario Vargas Llosa στις 14/2/1976 στο Μεξικό μετά από την πρεμιέρα ενός ντοκιμαντέρ. Ο Mario Vargas Llosa χτύπησε τον Marquez στο πρόσωπο φωνάζοντάς του- σύμφωνα με τους μάρτυρες- «Προδότη!» και «Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό στην Patricia στην Βαρκελώνη;» (η Patricia ήταν τότε η γυναίκα του Llosa). Οι λεπτομέρειες που οδήγησαν στον καυγά παραμένουν ακόμα άγνωστες αλλά η άποψη που υπερισχύει μέχρι σήμερα είναι ότι ο Gabriel Garcia Marquez και η γυναίκα του, Mercedes, είχαν συμβουλέψει την Patricia να χωρίσει τον Mario Vargas Llosa. Οι δυο φίλοι δεν τα ξαναβρήκαν ποτέ.

gabrielgarciamarquezloukini13
O Gabriel García Márquez το 1976 μετά τον καυγά του με τον Mario Vargas Llosa. Credit Archive Rodrigo Moya

8. Στις 8/12/1982 βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας και έγινε ένας από τους 8 Λατινοαμερικάνους συγγραφείς που τιμήθηκαν με αυτό το βραβείο. Όταν του το ανακοίνωσαν από το τηλέφωνο, ταράχτηκε πολύ –σύμφωνα με την εφημερίδα El Tiempo. Έτρεμε και έτρεξε στο σπίτι του φίλου του, Alvaro Mutis. Όταν ο φίλος του τον είδε σε αυτή την κατάσταση, νόμισε πως είχε μαλώσει με τη γυναίκα του. «Χειρότερα», είπε ο Gabriel Garcia Marquez. «Μόλις μου έδωσαν το Νόμπελ Λογοτεχνίας». Στην τελετή απονομής, εκφώνησε τον διάσημο λόγο «Η μοναξιά της Λατινικής Αμερικής»Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τον λόγο του στα αγγλικά και εδώ στα ελληνικά- δυστυχώς σε μορφή φωτογραφίας.

gabrielgarciamarquezloukini21
O Κολομβιανός συγγραφέας Gabriel Garcia Marquez δέχεται το βραβείο Nobel Λογοτεχνίας από τον Βασιλιά Carl Gustav της Σουηδίας στις 10/12/1982 στη Στοκχόλμη. (Photo credit BERTIL ERICSON/AFP/Getty Images)

9. Θεωρείται εκπρόσωπος του μαγικού ρεαλισμού και μέσα από έργα του, όπως «Εκατό Χρόνια Μοναξιά»,  «Κακιά Ώρα» και το «Φθινόπωρο του Πατριάρχη» καθόρισε το είδος. Θεωρείται πως επηρεάστηκε πολύ από τους παππούδες του (ο παππούς του συνήθιζε να του μιλάει για τον πόλεμο και την αγριότητα του κόσμου και η γιαγιά του για το υπερφυσικό, για φαντάσματα, για παραμύθια).

10. Τα περισσότερα έργα του έχουν ως θέμα τη μοναξιά- τόσο του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά όσο και της ανθρωπότητας. Όταν ρωτήθηκε για τις ρίζες του κεντρικού αυτού θέματός του απάντησε: «Νομίζω πως πρόκειται για ένα πρόβλημα που έχουν όλοι. Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο και τα δικά του μέσα για να το εκφράσει. Αυτό το συναίσθημα διαπνέει το έργο πολλών συγγραφέων, αν και μερικοί το εκφράζουν υποσυνείδητα».

gabrielgarciamarquezloukini18
Ο Gabriel Garcia Marquez. Παρίσι, Γαλλία, 11/9/1990. Photo by Ulf Andersen / Getty Images

11. Το 1999 διαγνώστηκε με καρκίνο των λεμφαδένων.

12. Το 2011 δικαιώθηκε μετά από 17 χρόνια δικαστικής διαμάχης. Το «Χρονικόν ενός προαναγγελθέντος θανάτου», το μυθιστόρημα που έγραψε το 1981, του ανήκει ολοκληρωτικά και δεν πρόκειται να αποκτήσει ως συν-συγγραφέα τον Μιγκέλ Ρέγες Παλένθια ούτε θα του αποδώσει ο νομπελίστας τα μισά από τα έσοδά του.

13. Το 2011 η Ομοσπονδία ποδοσφαίρου της Κολομβίας τίμησε τον Marquez ονομάζοντας μια ποδοσφαιρική μπάλα -που θα χρησιμοποιείται μόνο στους αγώνες της Εθνικής Ομάδας- «Μακόντο» (το όνομα παραπέμπει σε εκείνο της φανταστικής πόλης στην οποία εκτυλίσσεται η υπόθεση του βιβλίου «Εκατό Χρόνια Μοναξιά»).

gabrielgarciamarquezloukini24

14. Στις 6/3/2014 έκλεισε τα 87 του χρόνια και βγήκε για λίγα λεπτά από το σπίτι του για να χαιρετίσει τους δημοσιογράφους που είχαν συγκεντρωθεί απ’ έξω.

gabrielgarciamarquezloukini6
O Κολομβιανός συγγραφέας Gabriel Garcia Marquez στις 6/3/2014. REUTERS/Edgard Garrido

15. Πέθανε στις 17/4/2014 από πνευμονία. Ο πρόεδρος της Κολομβίας Χουάν Μανουέλ Σάντος τον περιέγραψε ως τον «σημαντικότερο Κολομβιανό που έζησε ποτέ» και κήρυξε τριήμερο εθνικό πένθος.

gabrielgarciamarquezloukini23
Πλήθος στο Μεξικό μετά το θάνατο του García Márquez το 2014.
By Alfredo Estrella/AFP/Getty Images.

Η διάσημη πλέον αποχαιρετιστήρια επιστολή που θεωρείται ότι γράφτηκε τον Μάιο του 2000 από τον Gabriel Garcia Marquez  και μοιράζεται μέχρι σήμερα στα social media και στα sites ανά τον κόσμο δεν είναι γραμμένη από εκείνον. Ο ίδιος  έχει δηλώσει σε συνέντευξή του πως δεν την έχει γράψει εκείνος – και, μάλιστα, πως της θεωρεί «γλυκανάλατη». Συγκεκριμένα στη συνέντευξή του στην εφημερίδα El País δήλωσε: «Το μόνο πράγμα που με απασχολεί είναι ότι πεθαίνω από ντροπή που πιστεύουν πως έγραψα εγώ κάτι τόσο κιτς. Το διάβασα πρόσφατα και αυτό που μου προκάλεσε περισσότερη έκπληξη είναι ότι οι αναγνώστες μου μπόρεσαν να πιστέψουν ότι γράφτηκε από εμένα». Παρόλα αυτά, το κείμενο συνέχισε να κυκλοφορεί με το όνομά του. Η επιστολή αυτή γράφτηκε, στην πραγματικότητα, από τον Μεξικανό Johnny Welch  το 1996 (εδώ μπορείτε να δείτε το πρωτότυπο κείμενο στα ισπανικά στην επίσημη ιστοσελίδα του Welch με τίτλο “La Marioneta”). Η εν λόγω επιστολή είναι, ακόμα και σήμερα, ένα από τα πιο viral κείμενα στα social media και είναι η ακόλουθη:

«Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωής, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’ αυτό που αξίζουν, αλλά γι’ αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’ αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους…

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή… Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους… Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.

Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ’ αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’ έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ’ αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’ έβλεπα να βγαίνεις απ’ την πόρτα, θα σ’ αγκάλιαζα και θα σου ‘δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ’ έβλεπα, θα έλεγα «σ’ αγαπώ» και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μάς δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ‘θελα να σου πω πόσο σ’ αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι’ αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν’ το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις «συγγνώμη»,»συγχώρεσέ με», «σε παρακαλώ», «ευχαριστώ» κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ’ τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.»

gabrielgarciamarquezloukini7

Με τα δικά του λόγια:

Ίσως είσαι απλώς ένα άτομο σ’ αυτό τον κόσμο. Όμως για κάποιον, είσαι όλος ο κόσμος.

Αν ο Θεός δεν ξεκουραζόταν την Κυριακή, θα είχε χρόνο να τελειώσει τον κόσμο.

Αυτός που περιμένει πολύ, δεν πρέπει να περιμένει πολλά.

Σ’ αγαπώ, όχι για το ποιος είσαι, αλλά για το ποιος είμαι εγώ, όταν είμαι δίπλα σου.

gabrielgarciamarquezloukini4

Επειδή κάποιος δε σε αγαπά όπως θα ευχόσουν, δε σημαίνει πως δε σε αγαπά με όλο του το είναι.

Όλα τα ανθρώπινα πλάσματα έχουν τρεις ζωές: τη δημόσια, την ιδιωτική και τη μυστική.

Ένας άντρας καταλαβαίνει πότε αρχίζει να γερνάει: όταν αρχίζει και μοιάζει με τον πατέρα του.

Κανένας δεν αξίζει τα δάκρυά σου, κι αυτός που τα αξίζει δε θα σε κάνει να κλάψεις.

Ο χειρότερος τρόπος για να σου λείψει κάποιος είναι να κάθεσαι δίπλα του ξέροντας ότι ποτέ δε θα τον αποκτήσεις.

gabrielgarciamarquezloukini8

Ο χειρότερος τρόπος για να σου λείψει κάποιος είναι να κάθεσαι δίπλα του ξέροντας ότι ποτέ δε θα τον αποκτήσεις.

Ποτέ μη σταματάς να χαμογελάς, ακόμα κι όταν είσαι λυπημένος- κάποιος, ίσως, ερωτευτεί το χαμόγελό σου. 

Μην ξοδεύεις χρόνο με κάποιον που δεν ενδιαφέρεται να τον ξοδέψει μαζί σου.

Ίσως ο Θεός να θέλει να γνωρίσεις πολλά λάθος άτομα πριν γνωρίσεις το σωστό, ώστε όταν αυτό συμβεί, να είσαι ευγνώμων.

Μην κλαις επειδή τελείωσε. Χαμογέλα επειδή συνέβη.

gabrielgarciamarquezloukini1

Μην κλαις επειδή τελείωσε. Χαμογέλα επειδή συνέβη.

O Gabo γιορτάζει τα 85α γενέθλιά του:

Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα εξής βιβλία του:

Εκατό χρόνια μοναξιά (Εκδόσεις Λιβάνη)
Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας (Εκδόσεις Λιβάνη)
Χρονικόν ενός προαναγγελθέντος θανάτου (Εκδόσεις Λιβάνη)
Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου
Ο Συνταγματάρχης δεν έχει κανέναν να του γράψει (Εκδόσεις Λιβάνη)
Το φθινόπωρο του Πατριάρχη (Εκδόσεις Λιβάνη)
Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων (Εκδόσεις Λιβάνη)
Η είδηση μιας απαγωγής (Εκδόσεις Λιβάνη)
Ο στρατηγός μες στο λαβύρινθό του (Εκδόσεις Λιβάνη)
Ανεμοσκορπίσματα (Εκδόσεις Λιβάνη)
Το ευτυχισμένο καλοκαίρι της κυρίας Φορμπς (Εκδόσεις Λιβάνη)
Δώδεκα διηγήματα περιπλανώμενα (Εκδόσεις Λιβάνη)
Η κακιά ώρα (Εκδόσεις Λιβάνη)
Το φως είναι σαν το νερό (Εκδόσεις Λιβάνη)
Ζω για να τη διηγούμαι (Εκδόσεις Λιβάνη)
Η περιπέτεια του Μιγκέλ Λιττίν (Εκδόσεις Λιβάνη)
Άπαντα διηγήματα (Εκδόσεις Νεφέλη)


Τα έργα του αναλυτικά:

1955.- “La hojarasca” (Τα νεκρά φύλλα)
1961.- “El
coronel no tiene quien le escriba” (Ο Συνταγματάρχης δεν έχει κανέναν να του γράψει)
1962.-
“La mala hora” (Η κακιά ώρα, 1962)
1962.- “Los funerales de la Mamá Grande” (Η
κηδεία της Μεγάλης Μάμα, 1962)
1967.- “Cien años de soledad” (Εκατό
χρόνια μοναξιά)
1968.- “Isabel viendo llover en Macondo”
1968.- “La novela en América Latina: Diálogo” (junto a Mario Vargas Llosa)
1970.- “Relato de un náufrago” (Η
αφήγηση ενός ναυαγού)
1972.- “La increíble y triste historia de la cándida Eréndira y de su abuela desalmada” (Η
απίστευτη και θλιβερή ιστορία της αθώας Ερέντιρα και της άσπλαχνης γιαγιάς της)
1972.- “Ojos de perro azul” (Μάτια
γαλάζιου σκύλου)
1972.- “El negro que hizo esperar a los ángeles”
1973.- “Cuando era feliz e indocumentado”
1974.- “Chile, el golpe y los gringos”
1975.- “El otoño del patriarca” (Το
φθινόπωρο του Πατριάρχη, 1975)
1975.- “Todos los cuentos de Gabriel García Márquez: 1947-1972”
1976.- “Crónicas y reportajes”
1977.- “Operación Carlota”
1978.- “Periodismo militante”
1978.- “De viaje por los países socialistas”
1978.- “La tigra”
1981.- “Crónica de una muerte anunciada” (Χρονικόν
ενός προαναγγελθέντος θανάτου)
1981.- “Obra periodística”
1981.- “El verano feliz de la señora Forbes” (Το
ευτυχισμένο καλοκαίρι της κυρίας Φορμπς)
1981.- “El rastro de tu sangre en la nieve”
1982.- “El secuestro: Guión cinematográfico”
1982.- “Viva Sandino”
1985.- “El amor en los tiempos del cólera” (Ο
έρωτας στα χρόνια της χολέρας, 1985)
1986.- “La aventura de Miguel Littín, clandestino en Chile” (Η
περιπέτεια του Μιγκέλ Λιττίν, λαθραίου στη Χιλή)
1987.- “Diatriba de amor contra un hombre sentado: monólogo en un acto”
1989.- “El general en su laberinto” (Ο
στρατηγός μες στο λαβύρινθό του, 1989)
1990.- “Notas de prensa, 1961-1984”
1992.- “Doce cuentos peregrinos” (Δώδεκα
διηγήματα περιπλανώμενα, 1992)
1994.- “Del amor y otros demonios” (Περί
έρωτος και άλλων δαιμονίων, 1994)
1995.- “Cómo se cuenta un cuento”
1995.- “Me alquilo para soñar”
1996.- “Noticia de un secuestro” (Η
είδηση μιας απαγωγής, 1996)
1996 – “Por un país al alcance de los niños”
1998.- “La bendita manía de contar”
2002.- “Vivir para contarla” (Ζω
για να τη διηγούμαι)
2004.- “Memoria de mis putas tristes” (Οι
θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου)
2010 – “Yo no vengo a decir un discurso” («Δεν
είμαι εδώ για να κάνω μία ομιλία») 


Από τις εκδόσεις Ίκαρος κυκλοφορεί η βιογραφία του Gabriel García Márquez σε μορφή graphic novel με τίτλο: ΓΚΑΜΠΟ: Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, αναμνήσεις μιας μαγικής ζωής – Óscar Pantoja, Miguel Bustos, Felipe Camargo Rojas, Tatiana Córdoba. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για αυτό το βιβλίο, το οποίο, προσωπικά, μου άρεσε πάρα πολύ. 


 

gabrielgarciamarquezloukini20

Κάποια έργα του Marquez έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη. Αναλυτικά:

María de mi corazón- 1979
Eréndira-1983
Cronaca di una morte annunciata (Chronicle of a Death Foretold) -1987
Un señor muy viejo con unas alas enormes (A Very Old Man with Enormous Wings)- 1988
Mujer que llegaba a las seis-1991
Eyes of a Blue Dog-1994
El Coronel no Tiene Quien le Escriba (No One Writes to the Colonel)-1999
Love in the Time of Cholera-2007
Memoria de mis putas tristes- 2011
Of Love and Other Demons -2009


To τρέιλερ της ταινίας «Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας» με πρωταγωνιστές τον Javier Bardem και την Giovanna Mezzogiorno:


gabrielgarciamarquezloukini22

Πάντα θα μένει κάτι για να αγαπήσεις (Εκατό χρόνια μοναξιά)

gabrielgarciamarquezloukini27

Λουκία Μητσάκου

Λουκία Μητσάκου

Αρθρογράφος, φωτογράφος, γλωσσολόγος, μεταφράστρια (και όλα τα υπόλοιπα και τα σημαντικότερα στην ενότητα "Ξέρεις ποια είμαι εγώ;").
elizabethtaylor.loukini62

Elizabeth Taylor: ο έρωτας, η ζωή και η σημασία του να μην τα παρατάς ποτέ

Bukowski-loukini

Ο Charles Bukowski για τη μοναξιά, τους ανθρώπους, τον έρωτα και τη ζωή

Shares

Ο Gabriel Garcia Marquez και ο έρωτας στα χρόνια της μοναξιάς

από τη Λουκία Μητσάκου Χρόνος για να διαβαστεί: 3 min
0
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.